όπως κάθε ιστορία έχει τέλος κι αρχή

όλα αρχίζουν να χαράζουν τώρα στην επιστροφή

όσο κι αν το θέλεις όσο κι αν το ζητάς

τα βήματα σου θα βαραίνουν και μέσα σου θα πονάς

ότι σου έλειψε από αυτά είναι αυτό που αναζητάς

ότι θέλεις να έχεις τώρα και δύσκολα το ξεχνάς

μικρές εικόνες και στιγμές χαμένου πόνου και χαράς

να με κανεις να μιλάω και να μισώ το παρελθόν

που είναι αυτό που είναι η ματια σου,η ζεστη σου αγκαλιά

τα όνειρα που ζήσαμε μαζί στα σιωπηλά

καθώς γέμιζα με χρώματα τον άσπρο μου καμβά,

καθώς άδειαζα τις σκέψεις μου επάνω στο χαρτί,

καθώς έδιωχνα μακρυά τους σκοτεινούς εφιάλτες,

καθώς με γέμιζες ζωή,

μα από ότι φαίνεται όλα αυτά μου χάρισαν αυταπάτες τώρα πια έχουν χαθει

τώρα πια μονο σιωπή

που έχει μείνε να θυμίζει πως κι εσύ ήσουν κάποτε εκεί

και η σκιά σου θα γυρίζει μες στο σπίτι σα τρελή

μα θα είμαι εκεί με μια αγκαλιά για να ηρεμήσει κι αυτή..